Ik dacht dat ik een verwend kreng was

Sandra is een ex-cliënt van Kadera aanpak huiselijk geweld. Door de hulp van Kadera is het geweld gestopt en leeft zij weer haar eigen leven. Samen met haar kinderen. Maar dit ging niet vanzelf. Sandra heeft in de opvang gezeten en het Personenalarm AWARE tot haar beschikking gehad. Het alarm heeft haar stukje bij beetje geholpen om de leuke dagelijkse dingen weer op te pakken. In de komende vier blogs schrijft zij haar verhaal van huiselijk geweld, over de hulp die zij heeft gekregen, het Personenalarm AWARE en hoe het nu met haar gaat.

Ik ben Sandra, 46 jaar en moeder van drie kinderen. Een tweeling van 15 jaar en een puber van 14.

Op dit moment kom ik net bij de psycholoog vandaan met één van de kinderen. Mijn zoon heeft moeite om zich op school te uiten en hij is stil en teruggetrokken in de klas. Na verschillende onderzoeken op school ben ik doorverwezen naar een psycholoog.

Vandaag was het gesprek met de psycholoog. Na het gesprek pak ik thuis een bak koffie en denk na over wat we allemaal besproken hebben… Pffff, best pittig. Op zo’n moment, als je daar tegenover iemand zit die je niet kent en moet vertellen uit wat voor situatie je komt, voel ik me nog steeds erg opgelaten. Want als ik moet vertellen dat ik in een vrouwenopvang heb gezeten, denken de meeste mensen dat je bont en blauw bent geslagen of zo. Dat is in mijn geval helemaal niet gebeurd. Het heeft daarom waarschijnlijk ook heel lang geduurd voordat ik kon erkennen dat ik mishandeld en misbruikt ben.

Toen ik nog bij mijn ex-man was is het geweld er eigenlijk langzaam ingeslopen. Ik woonde in een gouden kooitje en had alle luxe om mij heen. Kinderen, mooi huis, goedlopend bedrijf, genoeg familie en kennissen, we zagen er als one-happy-family uit. Ik dacht dat ik niet mocht mopperen want ‘We hadden het toch goed?’. Ik dacht dat ik een verwend kreng was. Ongelukkig en niet weten waarom je je zo rot voelt. Ik werd onverschillig. Voelde me niet blij, niet boos, niet verdrietig, eigenlijk voelde ik niets. Anderen kregen hier niets van mee. Zelfs mensen in mijn directe omgeving niet. Pas toen ik, na heel lang nadenken, ben weggegaan met mijn kinderen en de kat, kwam het besef dat het leven wat ik had, geen doorsnee gezinsleven was. Ik besefte toen pas hoe ik was gekleineerd, seksueel was misbruikt en dat ik eigenlijk niets, maar dan ook echt niets, kon doen zonder mijn ex. Geestelijk was ik kapot gemaakt. Ik was helemaal niets meer. Ik was niet meer die mooie slimme meid, die alles wel aankon. Er was niets meer van over. Ik had geen eigen vrienden meer, maar ging om met de mensen die hij kende. Ik kon met mijn creditcard kopen wat ik wilde, maar er ging wel altijd iemand mee. Zogenaamd voor de gezelligheid, maar in feite om mij in de gaten te houden.

Toen ik ben weggegaan werd het ook direct stalken. Ik kon geen kant meer op. En na de dreigementen besefte ik dat ik niet ‘gewoon’ kon scheiden, dat ik niet hoefde te rekenen op hulp, dat we niet als volwassenen over de kinderen zouden kunnen praten en het ergste… dat hij me nooit met rust zou laten. En dat als hij de kans zou krijgen hij mij of de kinderen wat aan zou doen. Ja, zo erg was het. Dat hij zelfs de kinderen wat aan zou doen om mij kapot te maken.

En tja, waar ga je dan heen? Geen blauwe plekken, hij is geen man die rondzwaait met een mes, hij is geen man die dronken op straat de boel op stelten zet, hij is geen man die er asociaal uitziet of een strafblad heeft. Hij is een keurig uitziende man, een goede zakenman en komt erg sociaal over. Waar ga je dan naartoe? Wie snapt in wat voor situatie je zit?

Een vriendin, die ik voorheen helemaal niet als vriendin zag, zei: “Jij gaat naar een blijf-van-mijn-lijfhuis, dit kan zo niet langer.” We zijn gaan bellen en uiteindelijk zijn we terecht gekomen bij Kadera. Na het intakegesprek zijn de kinderen en ik in een opvanghuis gekomen waar je niet aan ziet dat het anders is dan de andere huizen in de straat. Daar kreeg ik de hulpverlening waar ik tot op de dag van vandaag dankbaar voor ben.

Ben je benieuwd naar de hulpverlening die Kadera heeft geboden en hoe het verder ging met Sandra? Lees dan volgende week haar tweede blog.

Meer informatie over de hulp van Kadera en het Personenalarm AWARE kunt u vinden op onze website.