Intervieuw Safe at Home training

13-09-2018

Cindy Ingenkamp-Schoenmeijer van Ressort Wonen in Rozenburg vertelt over de Safe at Home training

Inmiddels is Kadera al ruim 1,5 jaar bezig met het Safe at Home project, waarbij medewerkers van woningcorporaties worden getraind in het herkennen van signalen van huiselijk geweld. Een van de getrainde corporaties is Ressort Wonen in Rozenburg. We belden met Cindy Ingenkamp-Schoenmeijer van Ressort, die als medewerkster woonservice de training bijwoonde.

Hoe heb je de training ervaren?

Op dinsdag 26 juni hebben wij de training gevolgd bij Sharon Biervliet van Kadera. Het was heel nuttig; als je weet hoe je moet signaleren heb je al een hele stap genomen. Het was een eye opener dat huiselijk geweld zo veel voorkomt, alleen al het horen van de cijfers was een reminder van hoe belangrijk het signaleren vanhuiselijk geweldis. Wij kunnen daarin een belangrijke rol hebben. Bijvoorbeeld door op te merken dat er een raam of een deur(slot) kapot is, of dat er sprake is van verwaarlozing. Of wanneer we heel angstige kinderen zien in huis, of wanneer de man een hele dominante rol heeft en de vrouw niets mag zeggen. Het is belangrijk om die signalen te kennen en op te merken en dat wordt duidelijk benoemd in de training.

Het is goed dat er opzichters en huismeesters naar de trainingen komen. We merkten dat die er anders naar keken, die hadden al meer van de situaties meegemaakt. De interne medewerkers weten hier minder van, die schrikken eerder van de cijfers en dat dit de realiteit is.

“Wij herkenden vooral ook het onderbuikgevoel, dat je niet echt de vinger erachter kunt krijgen wat er aan de hand is. Doe er iets mee. Vraag bijvoorbeeld wat er is, of vraag: kan ik je ergens mee helpen?”

Voor ons was het belangrijk om ons dubbel te realiseren dat we een dienstverlener zijn, geen hulpverlener. Als we iets zien dan willen we het liefst gelijk helpen en handelen. Onze medewerkers komen dan in de actiestand. Hulpverleners werken ook via de meldcode en uiteindelijk moet je het via die weg doen. Het is goed om te weten met wie je kunt samenwerken, dat je Veilig Thuis kunt bellen of het wijkteam kunt inschakelen, of eventueel door kunt zetten naar de politie. Op deze manier hoef je de problemen niet zelf op te lossen. Die structuur zorgt ervoor dat je makkelijker kunt handelen en dat er minder verlegenheid is bij het doen van een melding.

Inhoud van de training

Ook de vormen van huiselijk geweld waren een groot thema, dat het in zo veel vormen voorkomt. Zoals eerwraak, vrouwenbesnijdenis; je weet dat het bestaat maar het is toch schokkend om te horen hoe vaak het gebeurt. Wij herkenden vooral ook het onderbuikgevoel, dat je niet echt de vinger erachter kunt krijgen wat er aan de hand is. Doe er iets mee. Vraag bijvoorbeeld wat er is, of vraag: kan ik je ergens mee helpen? Dan krijg je eerder te horen wat er is. We proberen het gesprek aan te gaan.

Het zijn toch bizarre cijfers, 1 vrouw per week overlijdt door huiselijk geweld. Je weet dat het gebeurt maar je kunt het niet tegenhouden. Je hoeft niet bang te zijn om de stappen te nemen die je moet nemen. Je kunt eerst overleggen met collega’s en dan een melding doen. Liever iemand boos maken met een melding dan het laten gebeuren.

De tekening van het huis die we zagen tijdens training was heel erg sterk, dat was echt een goede manier om de mogelijke situaties duidelijk te maken. We hebben het er ook lang over gehad, wat zie je op de tekening? Wat is het signaal?  Wij willen met behulp van die tekening en een stuk in ons magazine ook bij onze huurders kenbaar maken dat we alert zijn op signalen van huiselijk geweld. Zo zorgen we ervoor dat huurders ook melding doen wanneer ze iets zien of horen. Mensen durven niet zo goed, ze zijn vaak bang voor problemen met de buren of dat ze er zelf gevolgen van zullen hebben. Vaak weten ze ook niet dat melden anoniem kan. Het is dus heel belangrijk om daar aandacht voor te vragen.

Komen er veel signalen van huiselijk geweld door binnen jullie organisatie en hoe gaan jullie daarmee om?

Gelukkig hebben wij opzichters die alert zijn op de signalen en ook benoemen wat ze zien. Daar krijg ik wel signalen van door. Ervaring leert dat als je een probleem ziet, er altijd nog een probleem achter ligt. Ook bij overlast bijvoorbeeld, vaak is er dan veel meer aan de hand. Wij proberen dan via huisbezoeken wat meer te weten te komen. Wij kennen onze huurders goed en onze huurders kennen ons ook. Wij denken daarom dat we aardig in de gaten hebben wat er speelt. Maar je weet het nooit zeker. Het scheelt wel dat wij een kleine organisatie zijn, we hebben korte lijnen met elkaar en kunnen dus goed op de hoogte blijven van wat we allemaal zien.

Welke rol had huiselijk geweld en signalering voor de training in je werk?

Dat had al wel een rol, ik probeer zo veel mogelijk op te vangen als ik op huisbezoek ben. Ik heb zelf een werkverleden bij politie en was hierdoor al behoorlijk alert op de signalen. Ik krijg veel meldingen van mijn collega opzichters en huismeesters en pak het ook op als ik wat hoor. Ik zet het of door naar het wijkteam of ik kijk zelf tijdens een huisbezoek. We doen veel huisbezoeken, vanmiddag ga ik ook op bezoek bij een verwaarloosde woning en een huurder met psychische problemen. Daar is niet direct sprake van huiselijk geweld, maar het is toch een schrijnende situatie. Wij proberen dan ook in de gaten te houden hoe het gaat en of we iets kunnen doen. Ik hoop vooral dat mijn collega huismeesters er nog meer op gaat letten, die staan nog dichter bij de huurders. Ik hoop ook dat er nog een training komt hier in de omgeving, zodat ook onze opzichters daarheen kunnen gaan.

Hoe gaan jullie om met dit soort heftige ervaringen van medewerkers? Is daar hulp voor?

Als je iets heftigs meemaakt, bespreek het gewoon. Wij bespreken het met elkaar als er iets gebeurt. Als het niet lukt om het op die manier te verwerken, dan is het nodig om professionele hulp in te schakelen. Daar moet ook ruimte voor zijn. Maar praten helpt al. Vaak merken we dat dit voldoende is om met dit soort situaties om te gaan. Het helpt dat wij een kleine organisatie zijn, we hebben veel contact met elkaar en kunnen elkaar makkelijk vinden. We hebben ook een hele betrokken directie en we zijn op weg naar een andere cultuur. We krijgen ook een vertrouwenspersoon die dit soort dingen op kan pakken. Maar onze directeur is zelfs mee geweest op huisbezoeken, die is heel erg betrokken en weet wat er speelt.

Wat vond je van de manier waarop de training gegeven werd?

De training was super! Sharon benaderde het onderwerp op een hele losse begrijpelijke manier. Ook vanuit haar eigen ervaringen. De training was heel sterk, het was super interessant. Voor Sharon was het de 70stekeer dat ze de training gaf, maar we hadden toch het gevoel dat het voor haar een van de eerste keren was. Zoveel enthousiasme, en het was heel interactief. We moesten bijvoorbeeld met een bal naar elkaar overgooien en dan telkens benoemen waar we aan dachten bij ‘huiselijk geweld’. Dat is een hele mooie manier om erover na te denken en er achter te komen waar je allemaal aan kunt denken, daardoor bleef ook de hele training boeiend.

Wil je verder nog iets kwijt over de training?

Wij waren aangenaam verrast, ik zou alle corporaties aanraden om deze training te volgen!

Ook al is huiselijk geweld een heel groot probleem, samen kunnen we ervoor zorgen dat dat probleem de aandacht krijgt. En mensen die in deze ellendige situatie zitten, de nodige hulp krijgen.

Werk je bij een woningcorporatie en heb je interesse in de Safe at Home training? Neem dan contact op met Yvonne Matser-van ‘t Oever via yvantoever@kadera.nl