11% draagt hem ook als de zon niet schijnt

12-02-2015

4 jaar werk ik ongeveer bij Kadera… af en toe zie ik cliënten van de opvang. Wekelijks heb ik cliënten aan de telefoon. Dagelijks te maken met allerlei verschillende aspecten van huiselijk geweld. Elke dag dat ik werk probeer ik stil te staan bij de cliënten, en hoe ze zich voelen. Vooral als je weer een ervaring hoort van een cliënt. Hoe zou die vouw zich nu voelen? Hoe kan het dat het zo is geëscaleerd? Wist haar familie en/of vrienden van de situatie af? Wat zou ze hun verteld hebben om hun geen zorgen te laten maken.

Vorige week stond ik daar nog eens extra bij stil. Ik was van de trap gevallen en had iets in mijn oog gekregen waardoor die dik en rood was. Die dag en de dagen erna liep ik met een zonnebril op straat, ook toen de zon niet scheen. Ik ben een dag thuis gebleven omdat het er niet uit zag… en ik had geen zin in vragen hoe dit was gebeurt. Voor hetzelfde geld denken ze dat er iets anders is gebeurt dan alleen maar ‘van de trap gevallen’. Want dit is een van de typische excuses die worden gebruikt als je mishandeld wordt.

Onze cliënten hebben dit dagen, weken, maanden soms zelf jarenlang een zonnebril op buiten uit angst dat iemand een blauw oog ziet en vragen gaat stellen. Ik moest direct denken aan de campagne van een tijd geleden, een grote zonnebril op een poster met daarbij de tekst: ‘11%v van alle vrouwen draagt hem ook als de zon niet schijnt’.

Ik had gewoon een onbenullig ongelukje en schaamde me al voor hoe het eruit ziet… en voor het feit dat ik van de trap gevallen was… hoe zou iemand zich voelen die geslagen wordt door haar (of zijn) partner? Wekelijks of dagelijks blauwe plekken heeft, botbreuken, emotionele littekens. Als ik me al schaam voor zoiets kleins, dan schamen deze vrouwen zich nog vele malen meer. Mijn respect groeide nog meer voor deze vrouwen en die durven te breken met zo’n situatie. Ik kan alleen maar hopen dat er steeds meer mensen zijn die deze stap durven te nemen en kiezen voor veiligheid, rust en geluk.